Igor WASILEWSKI urodził się 4 marca 1935 r. w Wilnie w rodzinie urzędnika państwowego. Ojciec zginął w czasie wojny. W 1946 roku repatriowany z matką i dwoma młodszymi braćmi na Ziemie Odzyskane do
m. Mirsk na Dolnym Śląsku. Tam ukończył szkołę podstawową i LO w Lwówku Śląskim. W roku 1955 ukończył Oficerską Szkołę Marynarki Wojennej w Gdyni w stopniu podporucznika marynarki
i z dyplomem technika mechanika okrętowego skierowany został do służby w 1. Brygadzie Okrętów Podwodnych na stanowisko oficera mechanika na ORP KUJAWIAK. W brygadzie służbę pełnił od 1955 do 1974 roku pełniąc obowiązki na stanowiskach: dowódca działu okrętowego VI, flagowy oficer elektryk brygady, zastępca dowódcy 1. BOP ds. Technicznych oraz zastępca d OP ds. Technicznych (po reorganizacji w 1971 r.).
Służąc na okrętach podwodnych kmdr I. WASILEWSKI systematycznie dokształcał się zaocznie
i wieczorowo, uzupełniając studia inżynierskie a następnie ukończył studia magisterskie w WSMW.
W 1974 r. wyznaczony został na stanowisko zastępcy dowódcy 3. Flotylli Okrętw ds. Techniki
i Zaopatrzenia i funkcję tę pełnił 10 lat. W okresie tym przyjmowano w skład 3. FO wiele nowych jednostek torpedowych, rakietowych i rozpoznawczych wdrażając je do eksploatacji, co było podstawowym wieloletnim zadaniem służb technicznych flotylli.
Od 1984r. kmdr I. WASILEWSKI rozkazem Ministra Obrony Narodowej został przeniesiony do pracy poza wojskiem na stanowisko naczelnika Wydziału Morskiego Ministerstwa Handlu Zagranicznego,
a następnie na Dyrektora Biura Morskiego Centralnego Zarządu Inżynierii MHZ i z kolei do centrali handlu zagranicznego PHZ "Cenzin". Na stanowiskach tych kierował całokształtem polskiej współpracy
z zagranicą w zakresie handlu sprzętem morskim, okrętami i statkami specjalnego przeznaczenia tj. dla marynarki wojennej, głównie krajów RWPG i trzeciego świata. Osobiście kierował negocjacjami
i z upoważnienia rządu zawierał kontrakty z zagranicznymi dostawcami okrętów i uzbrojenia dla naszej Marynarki Wojennej: m.in. na import nowego okrętu podwodnego proj. 877 ORP ORZEŁ, niszczyciela rakietowego pr. 61 MP ORP WARSZAWA II, okrętów podwodnych proj. 641 ORP DZIK II, ORP WILK II
i innych. W eksporcie okrętów wojennych i pomocniczych jednostek specjalnego przeznaczenia budowanych w Polsce w latach 1980-tych współpracował ze wszystkimi polskimi stoczniami morskimi. Był to okres najefektywniejszego polskiego eksportu okrętów wojennych i statków specjalnych. Pod koniec 1991 r., po 40 latach służby wojskowej Igor WASILEWSKI w stopniu komandora przeniesiony został do rezerwy. Do 1993 r. pracował jeszcze w PHZ "Cenzin" w Warszawie jako szef Delegatury
w Gdyni.
Komandor Igor WASILEWSKI w okresie 40-letniej służby wojskowej był wielokrotnie odznaczany. Najważniejsze odznaczenia to: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty, Srebrny i Brązowy "Krzyż Zasługi", Złoty, Srebrny i Brązowy Medal "Siły Zbrojne W Służbie Ojczyzny", Złoty i Srebrny Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju", Złoty Medal "Za Zasługi dla Marynarki Wojennej", Złota i Srebrna Odznaka "Zasłużony Pracownik Morza", Złota Odznaka "Zasłużony Pracownik Handlu Zagranicznego".
W latach 1993-2008 I. WASILEWSKI kierował w Gdyni prywatną firmą - PHZ Wasmar. Przedsiębiorstwo to specjalizowało się w imporcie sprzętu morskiego dla Marynarki Wojennej i polskich Stoczni, a głównie silników okrętowych i części zamiennych dla okrętów produkcji rosyjskiej, eksploatowanych w Polsce.
Od końca lat 90-tych działał aktywnie społecznie w organizacjach wojskowych i cywilnych między innymi takich jak: Bractwo Okrętów Podwodnych i Stowarzyszenie Oficerów Marynarki Wojennej RP. Od VI Walnego Zjazdu SOMW RP był członkiem Zarządu Głównego, a przez dwie kadencje od 24.04 2007 do 18.04 2015 roku był wiceprezesem ZG.
XII Walny Zjazd na wniosek Zarządu Głównego nadał komandorowi Igorowi WASILEWSKIEMU godność członka honorowego Stowarzyszenia Of. Mar. Woj. RP.
Po spełnieniu obowiązków wobec Ojczyzny, Marynarki Wojennej i Rodziny odszedłeś działać w innym wymiarze. Dziękujemy Ci komandorze Igorze WASILEWSKI, że byłeś wśród nas.
Ludzie morza twierdzą, że gdy serce oficera Marynarki Wojennej bić przestaje on nie umiera lecz odchodzi na Wieczną Wachtę by żeglować po oceanach wszechświata i dbać o techniczny rozwój polski morskiej.
Cześć Twojej Pamięci!
